carolineCaroline Doornenbal

 

Voorheen schilderde ik vaak mensen in witte landschappen; in suggesties van strand en water. Hierbij probeerde ik vanuit licht en donker-vlekken de beelden te doen ontstaan. Daarna ontstond er een fase waarin de ruimtes belangrijker werden en ik met kleur en vlakken experimenteerde. Het spel of onderzoek met mezelf was om door middel van kleur en zonder gebruik te maken van perspectieflijnen ruimtes te suggereren waardoor de mensen leken te figureren in toneelscenes.

In mijn huidige werk is  de oneindige vrijheid van de natuur: de grillige vormen van een tak, de subtiele lijnen in het zand gevormd door wind en water mijn inspiratiebron. Deze tastbare realiteit is het uitgangspunt. In mijn uitwerking zoek ik naar een evenwicht tussen toeval en sturing. Vaak heb ik meerdere doeken en/of papieren onder handen en leg ik allerlei stillevens om me heen die me inspireren. Dit is vooral een proces van onderzoek.  Zo groeit het werk en beïnvloedt het elkaar.