carolineCaroline Doornenbal

In mijn werk is vaak een vorm van melancholie aanwezig, zoekend als ik ben naar de vorm die het best mijn (binnen)wereld verbeeldt. Eerst was het mijn verleden in de serie gestolde tijd, waarin ik probeerde de figuren uit het licht en donker te laten ontstaan. De ruimte vaak leeg.  Daar ik hier vooral  zwarten en witten gebruikte ontstond de behoefte aan kleur.  De transitieserie is eigenlijk een kleuronderzoek geweest. Hier heb ik met veel kleurlagen gewerkt en weinig perspectieflijnen.

Beelden wisselen elkaar af  tussen figuratie en abstractie. Soms meer concrete herkenbare beelden uit de natuur, dan weer in  meer een afgeleide vorm, meer toegedekt, zoals in ritmes, structuren en symbolen.

Ik hou van verweerde materialen, zoals hout, doek en papier, waarop de
inwerking van de tijd zichtbaar is. Voor mij zijn het objecten, die nutteloos
en ontdaan van hun functie, op een of andere manier refereren aan
vervlogen tijden. Door het object mij toe te eigenen en het te verwerken
tot een beeld, verbind ik mijn heden en hun verleden met elkaar. Dit
geeft mij het gevoel opgenomen te worden in een groter geheel.